Yo estaba vacío de Dios. Pero cuando descubrí que a veces la persona pretende alcanzar categorías que superan lo humano, tan frágil, tan aniñadamente limitado, y que en mi caso concreto era mi identificación con la infamia y el crimen, supe que ese dilatarse sin freno rompiendo las barreras de la conciencia conduce a la degradación o a la locura. Que nos hace animales. Fieras.
Puede suceder sin embargo, y de hecho sucede, que en alguna de estas ocasiones la persona se encuentra con Dios. Cuando esto se produce se descubre de golpe lo auténticamente radical, la raíz de lo que en nuestro ser llevamos de divino, oscurecido por ideas superpuestas de la Divinidad. [
]
Y Dios en la última playa C. ZARAGOZA.
(foto estatua de Sto Domingo, a Granada)
On September 12 2009
22 Views
moon_vera
On 21/09/2009
Marina!
No, és del llibre "El diario de Noa" tmb s'ha fet la peli, potser et sona més.
Jo sí, vaig començar la setmana pasada...tu?
Una abraçada.
noctiluca_sp
On 12/09/2009
ueiii
sí marxo en una campanya oceanogràfica... pe`ro només són deu dies...
i sí.. fallaré als bolos de katú un parell de setmanes... fua se ua ha d'afegir a la llista de mails...
ara ho faré :)
una abraçada!!!
Max